تو میدانی؟!
نمي دانم تو ميداني
دل من در هواي ديدنت بي تاب گرديده
سراپاي وجودم از فراقت آب گرديده
زهجرت ديدگانم همچو دريايي ز خون گشته
غم و دردم فزون گشته
واز تب درميان بسترم چون شمع مي سوزم
براي ديدن رويت
دو چشم اشكبارم را به روي ماه مي دوزم
وبا او از غم ودرد درونم راز مي گويم
نمي دانم تو ميداني
من اكنون در فضاي خاطرم پيچيده عطر جانفزاي خاطرات عشق شيرينت
چه زيبا عالمي دارم
هنوز آواي تو درگوش جانم سخت مي پيچد
نگاه آشنايم با نگاهت گرم مي خندد
ومي گويد
دل ديوانه ام امشب
دل حسرت كش و با شادي و عيش و طرب بيگانه ام امشب
واكنون
من درون بستر خود با غم هجران هم آغوشم
واز دوري تو چون مرغكي حيران وسرگردان
وباراندوهي افتاده بر دوشم
كنون تنها تورا خواهم
تورا
زيرا تو دنياي خوش وجاويد من هستي
يگانه غنچه ي اميد من هستي
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 3:55 توسط عباس قره چاهی
|
این وبلاگ بیان تجربه ها ی شخصی و اطلاعاتی اینجانب میباشد. در صورت داشتن هرگونه سوال در مورد عناوین وبلاگ و یا قناری با ارسال ايميل به آدرس